Twarzą w twarz
z dziecięcym bólem...

Nie miałbym żadnego planu ani serca, by służyć innym, gdybym nie doświadczył bólu przemocy jako dziecko. Pamiętam wyraźnie, jak między ósmym a piętnastym rokiem życia każdego dnia czułem zbliżającą się śmierć. Mam zamazane obrazy nocy, jedynego czasu wolnego od alkoholu i przemocy – zastanawiałem się, czy to się kiedyś skończy. Czy przeżyję? Czy na to zasługuję? Czy jest coś, co mogę zrobić, żeby się uwolnić?
Później lata terapii i konfrontacji z bólem, „odkrywanie ciemnych miejsc”. Poszukiwanie ulgi i zamknięcia w lękach z przeszłości. Pamiętam pierwszy raz, kiedy wyuczona miłość do siebie stała się silniejsza niż moje cierpienie.

Najpierw musiałem uleczyć samego siebie, a po drodze przyrzekłem sobie, że będę się doskonalić przez całe życie, aby pomagać leczyć rany dusz innych.

Zasługujesz na szczęście, wspaniały człowieku.

Pokochałem psychoterapię i ludzki umysł,
najbardziej niezwykłą
galaktykę we wszechświecie.

Zasługujesz na życie
pełne radości i spełnienia!

Dowiedz się więcej o formach terapii,
przez które możemy wspólnie przejść :)

Nie możesz
się przełamać?